U našem prošlom tekstu detaljnije smo predstavili lik i delo Andreja Bicenka. Međutim, još jedan Rus je imao velike zasluge u razvitku umetnosti i arhitekture (posebno crkvene), ne samo u užem gradskom jezgru, već i u okolnim leskovačkim selima – bio je to Vasilije Androsov.
Vasilije Androsov je rođen u Odesi 1873. godine. Studirao je na Arhitektonskom odeljenju Carske akademije umetnosti u Sankt Petersburgu, a diplomirao je 1897. U Rusiji je osamnaest godina radio u privatnoj i državnoj službi i projektovao sakralne i profane objekte. Posle Oktobarske socijalističke revolucije, kao jedan od 400 ruskih arhitekata, inženjera, slikara i primenjenih umetnika, emigrira u Kraljevinu SHS.
Kao priznati i iskusni arhitekta, vrlo brzo napreduje u srpskim institucijama, te već 1919. godine dobija posao u Ministarstvu građevine. Tokom dvadesetih godina prošlog veka postao je inspektor u istom ministarstvu, i tada počinje njegova neraskidiva veza sa Leskovcem.
Naime, upravo je Androsov izabran da projektuje i odabere mesto Saborne crkve Svete Trojice. Osim toga Androsovu je poveren zadatak da istu stvar uradi i u selima Kumarevo (crkva Svete Petke) i Donja Lokošnica (crkva Svetog Apostola Petra i Pavla). Crkvu u Donjoj Lokošnici projektovao je u saradni sa srpskim arhitektom Petrom Popovićem.
Koliko je tadašnja vlast ozbiljno shvatala širenje duhovnosti u gradu na Veternici i njegovoj okolini, govori samo angažovanje Androsova. U to vreme je Androsov bio najuticajnije ime srpske arhitekture. Vasilije Androsov je čovek koji je oblikovao posleratni izgled Beograda.
Od kultnih zdanja kojima je pečat dao ovaj arhiteksta u prestonici, za shvatanje njegove veličine dovoljno je izdvojiti sledeća: Zgrada Poštanske štedionice (današnja Glavna pošta), crkva Svetog Aleksandra Nevskog, crkva Svetog Đorđa na Banovom brdu.
Pored Beograda i Leskovca, projektovao je crkve i druge zgrade i u ovim mestima: Sijerinska banja, Radovanj (današnja BiH), Podujevo, Vranje, Đakovica,…
Život i delo arhitekte rođenog u Odesi, pokazuje punu sliku i pravu prirodu uticaja ruskih emigranata na naše živote. U njihovoj muci, doneli su nam ideju, znanje, viziju i pomogli da zajedno izgradimo i oplemenimo iznova srpske gradove.
Ovaj tekst je napisan u okviru projekta „Ruski emigranti u leskovačkom kraju“, koji naše udruženje realizuje uz sufinansiranje grada Leskovca.
