U prvih šest tekstova ovog projekta posebnu pažnju smo posvetili Babičkoj gori, te manastirima posvećenim Svetom Jovanu Preteči u Jašunji i Vavedenju Presvete Bogorodice u Golemoj Njivi. Ipak, kako je naziv projekta „Duhovni obruč iznad Leskovačke kotline“, vreme je da pređemo na drugu planinu – planinu Radan. Istorijski najznačajnija crkva na toj čudotvornoj planini, nalazi se u Obraždi i posvećena je Svetoj Trojici.
Obražda je selo kome se na ovom portalu iznova i iznova, vrlo rado vraćamo. Selo danas nema veliki broj stanovnika, pa samim tim ni događaja. Ipak, samo selo je toliko bitno jer u svom sastavu ima svetinju koja zaslužuje tekst makar jednom godišnje.
Crkva Svete Trojice u Obraždi, znatno je starija od istoimene crkve u administrativnom centru Jablaničkog okruga. Dok je saborna, gradska crkva u Leskovcu završena i osveštana u četvrtoj deceniji dvadesetog veka, obraždanska crkva je vernike počela da prima još davne 1885. godine.
U maju te godine meštani ovog planinskog sela imali su čast da u svom mestu ugoste tadašnjeg episkopa niškog Dimitrija. Vladika je lično tog dana osveštao crkvu, što je predstavljalo veliki podstrekt za prosperitet samog sela.
Karakteristika svih planinskih sela jeste da se crkve i manastiri ne nalaze baš u samom mestu. Kako je u takvim mestima gotovo nemoguće utvrditi centar sela, u kome bi trebala da se nalazi crkva, dovitljivi planinci su se dosetili još bolje pozicije za svetu građevinu.
Gotovo po pravilu, crkva se nalazi više sela, na određenoj zaravni. Obražda nije izuzetak. Severoistočno od samog sela, uočljiva pre samih kućeraka, na maloj visoravni, nalazi se skromna crkva.
Kada se njoj dodatno približite, stičete utisak da je crkva onakva kakvom je sam Isus Hristos zamislio. Spolja ofarbana u belo, ne previsoka, jednobrodna, ulaz sa zapada (naravno), oltar na istoku. Na zidovima se primećuju već nagrizle freske od vremena, ali je jasno uočljivo da su je oslikavali najbolji majstori iz Ohrida. Crkva u Obraždi je tokom svih ovih decenija ostala jednostavna i sačuvala je svoj identitet bogomolje.
Sačuvana je osnovna uloga crkve, koja prikazuje skromnost i pobožnost meštana koji žive i koji su živeli u ovim krajevima.
Iznad crkve se nadvija visoki kameni zvonik, koji celim krajolikom dominira još od 1927. godine. Ono što objedinjuje crkvu i zvonik jesu kameni stubovi, koji predstavljaju spomenike borcima stradalim za slobodu tokom Prvog i Drugog balkanskog rata, kao i tokom Prvog svetkog rata.
Zanimljivo je još i to da je crkva građena na temeljima starijeg hrama, na šta ukazuju baze antičkih stubova, koje su i danas vidljive po ulasku u samu crkvu. Desno od ulaza u portu, jasno se može primetiti baza iz perioda kada je hrišćanstvo još uvek bilo mlado.
Mir i spokoj. Spas duše. U ove dve kratke rečenice može se opisati suština hrišćanstva. Današnji gradovi su previše udaljeni od te dve rečenice. U urbanom životu vreme prolazi pored nas i nikako ne uspevamo da ga uhvatimo. Ne uspevamo da se posvetimo sebi, a samim tim ni Gospodu.
Mesta kao što je ova skromna crkva, koja odiše istorijom i duševnim mirom, nas podsete koliko je naš materijalni život bezvredan u odnosu na večno. Ovakva mesta nam daju bistrinu i oštrinu. Zato dođite u crkvu Svete Trojice u Obraždi, nadišite se tamjana i svežeg vazduha, nadišite se mira i slobode. Lako se stiže jer se opština potrudila da postavi vidljive turističke putokaze do same crkve. Na nama je da je što češće posećujemo i na taj način iniciramo njenu obnovu.
Ovaj tekst napisan je u okviru projekta „Duhovni obruč iznad Leskovačke kotline“, koji naše udruženje realizuje uz sufinansiranje Ministarstva informisanja i telekomunikacija.
