Kada god dođete u Leskovac jedna od prvih destincaija gde će vas domaćin odvesti jeste dvorište dveju crkava u samom centru grada. Prva, popularna Odžaklija, izgrađena još za vreme Turaka. Druga, saborna, posvećena Svetoj Trojici, izgrađena je za vreme vladavine kralja Aleksandra Karađorđevića. Ključnu ulogu za izgradnju i uređenje velelepne saborne crkve, koja je rađena po uzoru na Gračanicu, imao je upravo Andrej Bicenko.
Rođen je 1886. godine u Kursku. Slikarstvo je studirao na Umetničkoj akademiji u Kijevu i Carskoj akademiji u Petrogradu. Njegove slike „Portret gospođe Svinkin“ i „Plaža“ bile su u stalnoj postavci u Gradskom muzeju Ekaterinodara.
Tokom građanskog rata emigrirao je na ostrvo Lemos, au Srbiju dolazi 1922. godine i radi u više srpskih gradova.
Krajem treće decenije dvadesetog veka odlučeno je da će se u Leskovcu graditi još jedna crkva. Lokaciju same građevine, ispred Ministarstva građevine, odredio je još jedan Rus – Vasilije Androsov, o kome ćemo detaljnije pisati u narednom tekstu.
Najteži zadatak, a to je oslikavanje saborne crkve u Leskovcu, dat je iskusnom slikaru Andreju Bicenku. Po završetku radova Bicenko je naslikao čak četrdeset i dve freske, a najveću umetničku vrednost ima šest kompozicija iz Hristovog života.
Na zapadnoj strani, desno od ulaza, naslikao je Lazarevo vaskrsenje; u luneti, iznad ulaza, Pokrov Bogorodice; na levoj strani – Hrista i Magdalenu; na severnoj strani hrama scenu Raspeća; u luneti predstavu Andreja Kritskog i Hrista kako vaskrsavaju Jairovu kćer; na južnom zidu je molitva Hristova na Maslinskoj gori i izdajstvo Judino; u kaloti kubeta predstavu Savota; u tamboru stojeće predstave apostola, a u pandantifimu jevanđelista.
Najpoznatiji rad Andreja Bicenka, jeste oslikavanje crkve Ružice, na Kalemegdanu, u Beogradu. Na kompoziciji „Hristove besede na Maslinovoj gori“, među slušaocima je naslikao kralja Petra I, kralja Aleksandra i ruskog cara Nikolaja II.
Posle dolaska komunista na vlast, tačnije 1950. godine, ovaj daroviti umetnik iselio se u SAD, a ovaj svet je napustio 1985. godine u Klivlendu.
Radom Andreja Bicenka dat je jedinstven, monumentalni izgled crkvi Svete Trojice, kao i poseban istorijski značaj leskovačkoj bogomolji.
Ovaj tekst je napisan u okviru projekta „Ruski emigranti u leskovačkom kraju“, koji naše udruženje realizuje uz sufinansiranje grada Leskovca.
