Veličina jednog naroda može se ogledati kroz razne parametre. Ti parametri mogu biti vezani za geografiju, istoriju, populaciju. Ipak, čini se da je najznačajniji uslov za dobijanje pomenutog epiteta velikog, broj kvalitetnih ljudi koji se rode kao pripadnici određenog plemena. Srpski narod je u devetnaestom i dvadesetom veku iznedrio neverovatne naučnike, lekare, ljude koji su menjali svet. Broj velikih književnika koji su stvarali u prošlom veku iz današnjeg konteksta se čini gotovo nerealnim, a jedan od najpopularnijih je bio Milorad Pavić, čovek čiju ćemo 97. godišnjicu rođenja obeležiti kroz dva dana. Stoga, danas pravimo kratki osvrt na njegov život i njegovo delo.
Milorad Pavić bio je jedan od najpoznatijih srpskih književnika i jedan od pisaca koji su na poseban način obeležili savremenu svetsku književnost. Rođen je 15. oktobra 1929. godine u Beogradu, gde je proveo najveći deo života i preminuo 30. novembra 2009. godine. Bio je pisac, pesnik, književni istoričar, prevodilac i profesor, a bavio se i proučavanjem srpske književnosti, naročito njenog baroknog perioda.
Svetsku slavu stekao je romanom „Hazarski rečnik”, objavljenim 1984. godine. Ovo neobično delo, napisano u obliku leksikona, omogućilo je čitaocima da sami biraju put kroz priču i postalo jedno od najprevođenijih dela srpske književnosti. Za roman je 1985. godine dobio NIN-ovu nagradu. Među njegovim značajnim delima nalaze se i romani „Predeo slikan čajem”, „Unutrašnja strana vetra” i „Poslednja ljubav u Carigradu”.
Pavićev književni svet ispunjen je istorijom, mitovima, snovima i neobičnim pričama koje od čitaoca traže da i sam učestvuje u otkrivanju njihovih značenja. Voleo je da se igra književnim formama, zbog čega su njegova dela često odstupala od tradicionalnog načina pripovedanja. Smatra se jednim od najznačajnijih predstavnika srpske postmoderne književnosti, a njegova dela prevedena su na brojne svetske jezike. Svojim stvaralaštvom ostavio je dubok trag u srpskoj književnosti i pokazao da knjiga može biti mnogo više od priče koja se čita od prve do poslednje stranice.
Naslovna fotografija preuzeta sa sajta „Srpska akedemija nauka i umetnosti“.
